Over een dweil en nog wat...

del.icio.us Tags: EU,Europarlement,Nigel Farage,Herman Van Rompuy

De Britse eurohater en Europarlementslid Nigel Farage heeft in het Europees Parlement een persoonlijke aanval gelanceerd tegen Herman Van Rompuy. Zijn uitspraken waren er niet naast:

•U heeft het charisma van een dweil en u ziet er uit als een bankbediende. Wie heeft u verkozen? Wie bent U? Niemand heeft ooit van u gehoord.'
•U bent misschien wel vakkundig, maar ook gevaarlijk.'
•U zult de sluipmoordenaar zijn van de Europese democratie en de nationale soevereiniteit.'
•Misschien is dat omdat u uit België komt, dat niet eens een echt land is.
•We kennen u niet en we willen u niet. Hoe sneller u vertrekt, hoe beter.

Een eerste prijs voor tact en wellevendheid gaat onze Britse Europahater en  polemiekmaker nooit halen, maar op sommige punten kan ik hem echt geen ongelijk geven.

Herman Van Rompuy geeft een erg onzekere indruk in zijn nieuwe functie en heeft duidelijk zijn plaats nog niet gevonden. Bij middel van een zekere "cool" tracht hij zijn imago wat op te houden. Hij beweegt zich als een garnaal tussen de piranha's.
Hij zit ook niet in een comfortabele situatie en ik benijd hem zeker niet om zijn functie. Wanneer de grote landen in de clinch gaan om hun nationale belangen te verdedigen zit Van Rompuy op de eerste plaats om de nodige klappen op te vangen en zal hem vlug de zwarte piet worden doorgeschoven. Want om kop van Jut te spelen zal men zeker geen Europese toppoliticus voordragen.

Anderzijds is België inderdaad geen echte natie. Een historisch samengeflanste entiteit, om strategische redenen, door  de toenmalige grootmachten die de nieuwe wereldorde op de kaart aan het zetten waren. België was bedoeld als een bufferstaat en is op termijn (hopelijk) gedoemd om te verdwijnen.

En ten derde is de EU inderdaad de grote betuttelorganisatie die elke vorm van nationale eigenheid probeert uit te roeien om tot eenheidskoek te komen. Dit is op termijn ook gedoemd om te mislukken. Er zijn te grote sociale en  culturele verschillen tussen de verschillende lidstaten om te trachten alles op één leest te schoeien.

Inhoudelijk kan ik mij dus akkoord verklaren met de uitspraken van onze vriend Farage, alleen de manier waarop stuit mij wat tegen de borst en ik denk niet dat deze mannier van intervenieren zijn zaak ten goede komt.